|
| buitenland | taaldorp | binnenland | evenementen | sport | overzicht |
Berlijn 2008 | ||
| Maandag, 31 maart 2008 Vandaag de lange, lange busreis gehad. Om 6 uur opgestaan en om kwart voor 7 richting school. Toen ik eenmaal in de bus zat heb ik m’n kussen en deken uitgepakt en het mezelf voor zover dat kon comfortabel gemaakt. Dat was wel nodig, want zoals ik al zei: het was een lange, lange busreis. Ik kon amper normaal zitten; volgens mij zijn die stoelen gemaakt voor hele kleine Koreaantjes en lilliputters. Bij de grensovergang wachtte er een andere buschauffeur op ons. Ik geloof dat hij Hans heette. Hans heeft ons de hele week door Berlin gereden. Bij één van de tussenstoppen langs de snelweg was er een monument. Het was de grensovergang tussen Oost- en West Duitsland. Het was toen erg lekker weer! Ik heb toen m’n jas in de bus laten liggen en met Almira wat rondgekeken. Toen we uiteindelijk aankwamen in Berlijn moesten we nog een tijdje wachten op Frau Böhme. In eerste instantie maakte ze op ons geen geweldige indruk; ze was een half uur te laat. Ik was ook niet erg enthousiast toen ik hoorde dat ze onze gastvrouw was. Nu weet ik wel dat de eerste indruk niet altijd de juiste is. Frau Böhme moest nog mee met de bus om de checkpoints te laten zien aan Hans, maar haar dochter kwam ons met haar vriendje ophalen. In eerste instantie ging het praten een beetje met handen en voeten; we moesten er nog aan wennen. Het gastgezin bleek te bestaan uit 5 mensen. Frau Böhme (Sigrun), Herr Böhme (Harald), twee kinderen, Josi (15) en Louisa (12), en Chanel, een Amerikaanse studente uit Nebraska. Toen we onze kamer binnen kwamen zagen we (Almira, Rebecca, Jerusha, Shashina en ik) dat er maar drie bedden waren. Maar later bleek dus dat Shashina en Jerusha ergens anders sliepen. Ze zouden bij ons ontbijten en ’s avonds kwamen ze eten. Het eten was erg lekker; gekookte aardappels met groenten en ei. Wat wel even afzien was.. Almira en Rebecca hadden allebei opgegeven dat ze vegetarisch wilden eten. Beetje jammer. ’s Avonds om een uur of 11 bedachten we ons dat we nog moesten douchen. De douche was erg naar om te gebruiken. Je kon de douchekop nergens ophangen, dus je moest met 1 hand de douchekop vasthouden, met 1 hand je haar wassen en ondertussen oppassen dat je het water niet door de hele badkamer spoot. In onze kamer stond een éénpersoonsbed en een tweepersoonsbed. Op de kussens hadden ze pillowmints in de vorm van een doos kinderchocolade gelegd. Voor de familie Bohme had ik cadeautjes meegebracht, die hebben we ’s avonds nog gegeven. We hebben nog even zitten kaarten en toen zijn we maar gaan slapen. ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) |
  ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) )
|
) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) Fotografie op deze pagina van Ada Nienkemper |